Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Αργά




Αυτή η καταραμένη ώρα έρχεται
και δεν μπορώ με τίποτα να την αποφύγω...
έχει ηρεμία και σιωπή
και ένα σκοτάδι βαθύ
σαν σεντόνι με σκεπάζει,
με ταράζει

Την νοιώθω όλη μέρα από πίσω μου
σκιά στο γέλιο μου
μεμβράνη στην ζωή μου
θολούρα στην ματιά μου
και όταν ανταμώνουμε αργά
στης νύχτας το ξημέρωμα
πληγή στην ύπαρξη μου

4 σχόλια:

John.S είπε...

Welcome back Sis...

Starlight είπε...

Kapote eniotha kai ego etsi... Poly omorfo poihma.

gina είπε...

Melagxoliki epestrepses mirsinel mou?
Filia apo tin iliolousti Stockholmi
g

mirsinie είπε...

thanx bro.kalos sas vrika pali!

efxaristo starlight. elpizo ki ego na min me sintrofevei mia zoi..

ginaki, welcome back apo ton vora! den fevgei etsi efkola i melagxolia...thelei douleia akoma.den peirazei, exo arxisei kai simfilionomai mazi tis, kai ginetai dimiourgiki siga siga.